ทริปเล็ก ๆ กับเส้นทางอุดรธานี-หนองบัวลำภูโดยครูตุ้ย ครูเปี๊ยก ครูโจ ครูสุเทพ และตากล้องจำเป็นผู้อยู่เบื้องหลังภาพ เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์  2552 บนภูพานน้อยก่อนถึงเมืองหนองบัวลำภูชมดาวบนดิน  นอนป่าในวนอุทยานบัวบานในคืนที่ฝนฟ้าคะนอง ของฤดูกาลคาบเกี่ยวระหว่างปลายหนาวนิด ๆ จะย่างเข้าสู่ฤดูร้อน ท่ามกลางกลิ่นไอของดอกไม้ป่านานาพรรณ

ช้างน้าวจะพบเห็นทั่วไปเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง

          หนองบัวลำภูเคยเป็นชุมชนเก่าแก่มาตั้งแต่อดีต  ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ปี  พ.ศ. 2117 สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ขณะนั้นทรงพระชนมายุ 19 ปี และทรงครองเมืองพิษณุโลก ได้ตามเสด็จพระราชบิดาคือสมเด็จพระมหาธรรมราชานำกองทัพมาพักแรม ณ หนองบัวซึ่งอยู่กลางเมืองในปัจจุบัน  จนปี 2302 พระวอ-พระตา ได้ทำการบูรณะเมือง จำปานครกาบแก้วบัวบาน  ให้เป็นเมืองแล้วขนานนามใหม่ว่า นครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน โดยได้สร้างกำแพงเมือง มีค่ายคูประตูหอรบครบครันเพื่อป้องกันข้าศึก โดยเฉพาะข้าศึกจากทางเวียงจันทน์ คือ ได้สร้างกำแพงหิน หอรบขึ้นที่เชิงเขาบนภูพานคำ ซึ่งเป็นเส้นทางหน้าด่านใกล้กับบริเวณน้ำตกเฒ่าโต้ ห่างจากกำแพงเมืองไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร

กลุ่มนักปั่นจาก ร.น

          ต่อมาในปี พ.ศ. 2310 พระเจ้าสิริบุญสารแห่งเมืองเวียงจันทน์ ได้ส่งกองทัพมาปราบปราม เกิดการต่อสู้กันที่ช่องน้ำจั่น (น้ำตกเฒ่าโต้) บนภูพานคำ สู้รบกันอยู่สามปียังไม่แพ้ชนะกัน ทางฝ่ายเมืองเวียงจันทน์จึงขอกองทัพพม่ามาช่วยเหลือจนสามารถตีเมืองนครเขื่อนขันธ์ฯ ได้ พระวอ-พระตาจึงได้อพยพผู้คนหนีไปพึ่งพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารแห่งอาณาจักรล้านช้างจำปาสัก ในปี พ.ศ. 2321 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชจึงได้โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาจักรียกกองทัพมาช่วยพระวอ-พระตาขับไล่กองทัพของพระเจ้าสิริบุญสารออกไป แล้วยกกองทัพติดตามเข้าตีเมืองเวียงจันทน์ได้ ครั้งนั้นได้ได้อัญเชิญพระแก้วมรกตซึ่งพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชนำไปจากเมืองเชียงใหม่ เมืองนครเขื่อนขันธ์ฯ ก็ได้มาขึ้นอยู่กับไทย

จุดพักรถเตรียมนำจักรยานลง

 
นักล่าตัวน้อยแห่งบ้านป่าเพื่อปากท้อง

          ในปี พ.ศ. 2433 ได้มีการจัดระเบียบการปกครองบ้านเมือง ให้ข้าหลวงเมืองหนองคายบังคับบัญชาเมืองใหญ่ 16 เมือง เมืองขึ้น 36 เมือง เรียกว่า เมืองลาวฝ่ายเหนือ และเมืองนครเขื่อนขันธ์ฯ ก็ได้ขึ้นอยู่กับเมืองหนองคายนั้น เจ้าเมืองหนองคายได้แต่งตั้งให้พระวิชโยคมกมุทเขตมาครองเมืองนครเขื่อนขันธ์ฯ ซึ่งมีฐานะเป็นเมืองเอก และเปลี่ยนชื่อเมืองใหม่ว่า เมืองกมุทธาสัย จนในปี พ.ศ. 2443 ได้มีการเปลี่ยนชื่อมณฑลฝ่ายเหนือเป็นมณฑลอุดร และให้รวมเมืองต่าง ๆ ในมณฑลอุดรเป็น 5 บริเวณ เมืองกมุทธาสัยถูกรวมอยู่ในบริเวณบ้านหมากแข้ง และในปี พ.ศ. 2449 ได้โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อเมืองกมุทธาสัยเป็น เมืองหนองบัวลำภู ต่อมาในปี พ.ศ. 2450 ได้ถูกลดฐานะลงเป็น อำเภอหนองบัวลำภู ขึ้นกับจังหวัดอุดรธานี โดยมีพระวิจารณ์กมุธกิจเป็นนายอำเภอคนแรก อำเภอหนองบัวลำภูมีความเจริญรุ่งเรืองขึ้นตามลำดับ จนกระทั่งยกระดับเป็น จังหวัดหนองบัวลำภู ในปี พ.ศ. 2536

ระยะทางจากหมู่บ้านจนถึงแหล่งท่องเที่ยวประมาณ 6 กิโลเมตร

         ถึงจะเป็นจังหวัดใหม่แต่เนื่องจากมีประวัติศาสตร์เคยรุ่งเรืองมายาวนาน หนองบัวลำภูมีแหล่งท่องเที่ยวที่น่าไปเยี่ยมเยือนคือแหล่งท่องเที่ยวภูพาน ซึ่งทาง  อบจ. ได้พํฒนาให้เป็นที่พักผ่อนของชาวเมืองหนองบัวลำภู บนเทือเขาภูพาน ในเวลาค่ำคืนเหมาะอย่างยิ่งที่จะไปชมเมือง ซึ่งท่านจะได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศของแสงไฟยามค่ำที่ส่องสว่างเมื่อมองจากยอดเขาภูพานลงมาเปรียบเสมือนว่า กำลังชมดาวนบนดิน และในช่วงเดือนกุมพาพันธ์-เมษายน จะมีดอกกระเจียวบานไปทั่วให้ชมกัน นอกจากนี้ยังมีดอกไม้ป่านานาพรรณแข่งกันออกดอกให้ชมในช่วงนี้ด้วย ท่านที่ชื่นชอบการปั่นจักรยานก็เชิญไปประลองกำลังกัน

พักสักครู่พี่ใหญ่อายุมากกว่าน้องไม่เคยลงจูง ส่วนตากล้องลิ้นห้อย 55++

    
ถ่ายกับป้ายภูพานน้อยซะหน่อย ผาชมเมือง

 คืนนี้จะพักที่นี่ถัดจากภูพานน้อยลงมาประมาณ 1.5 กม.

บรรยากาศยามค่ำคืนบนวนอุทยานบัวบาน

พอดีกับในเมืองมีงานบุญเลยได้ภาพนี้มา

ภาพระยะไกลหน่อย

รวมกลุ่มกันถ่ายหน่อยเผื่อตากล้องอ้วน ๆ จะได้มีรูปบ้าง

ปิดด้วยภาพนี้ บนต้นช้างน้าวบรรยากาศดีน้องพาพี่ชมไม้ชมนกเน้อ 555+++