ความรู้ที่กว้างใหญ่ไพศาลในโลกนี้มนุษย์ ผู้ใดหนอจะเรียนรู้ได้หมด เหตุแห่งความไม่รู้ของมนุษย์เพราะอวิชาห่อหุ้มจิตใจไว้ อวิชาคือความไม่รู้ เพราะมีความไม่รู้เป็นต้นทุนของชีวิต การปฏิเสธ(ไม่เชื่อ)หรือยอมรับ(เชื่อ)เรื่องใดๆ จึงเป็นไปด้วยความไร้เหตุผลไต่ตรอง เมื่อเป็นเช่นนี้จึงมักเป็นผู้มีความเห็นไม่ถูกต้อง เอาความคิดเห็นของตัวเองเป็นใหญ่ ไม่ฟังความคิดเห็นของผู้อื่น เป็นเหตุแห่งความขาดสติและปัญญาในการรับฟังข่าวสารข้อมูล ทำให้เกิดความแตกแยกวุ่นวาย เริ่มจากตั้งแต่ 2 คน จนเป็นหมู่คณะและประเทศชาติในที่สุด เหมือนที่เราเห็นๆ กันอยู่ พระพุทธองค์ท่านจึงทรงสอนให้ใช้สติปัญญา ในการที่จะเข้าไปเสพหรือรับรู้เรื่องราวต่างๆ ที่จะเข้ามาสัมผัสสัมพันธ์ เพื่อที่จะได้ไม่หลง ไม่ทุกข์ มีสติปัญญารู้เท่าทันสิ่งที่เกิดขึ้น เอวัง